Her sabah işe giden binlerce vatandaşımız için asgari ücret, yalnızca bir maaş değil; evin mutfağı, çocuğun defteri, ay sonu gelen faturadır. Son yıllarda asgari ücrete yapılan artışlar manşetlerde “rekor zam” olarak yer bulsa da, pazara çıkan vatandaş aynı sevinci poşetini doldururken yaşayamıyor.

Çarşıya, pazara, mahalle bakkalına uğrayan herkes görüyor: Etiketler neredeyse haftalık değişiyor. Asgari ücret artıyor ama alım gücü aynı hızda artmıyor. Çünkü maaşa gelen zam, daha cebe girmeden fiyatlara yansıyor. Vatandaş zamlı maaşıyla değil, zamlı fiyatlarla karşılaşıyor.

Yerelde bu durum çok daha net hissediliyor. Kiralar artıyor, ulaşım masrafı yükseliyor, elektrik ve doğalgaz faturaları bütçeyi zorluyor. Asgari ücretle çalışan bir aile için bu giderler zaten sabit. Geriye kalanla mutfak masrafını karşılamak ise her geçen gün daha da zorlaşıyor. Birçok vatandaş, “Eskiden ayda bir kenara bir şey koyardık, şimdi ay sonunu zor görüyoruz” diyor.

Asgari ücret artık yalnızca belirli bir kesimin değil, çalışanların önemli bir bölümünün maaşı haline gelmiş durumda. Bu nedenle asgari ücretteki her artış ya da kayıp, doğrudan yerel ekonomiyi de etkiliyor. Esnafın satışları düşüyor, vatandaş temel ihtiyaçlarını kısmak zorunda kalıyor. Bu bir kısır döngü oluşturuyor: Alım gücü düştükçe piyasa daralıyor, piyasa daraldıkça herkes daha fazla zorlanıyor.

Sorun sadece ücretin miktarı değil; hayatın pahalılaşması. Gıda fiyatları, kiralar ve faturalar kontrol altına alınmadıkça, asgari ücrete yapılan artışlar kısa sürede eriyor. Vatandaş zam istiyor ama daha çok istikrar bekliyor. Önünü görmek, yarın ne olacağını bilmek istiyor.

Sonuç olarak mesele sadece asgari ücretin kaç lira olduğu değil; o parayla pazardan ne alınabildiği, evin giderlerinin karşılanıp karşılanamadığıdır. Eğer maaş artıyor ama sofradaki çeşit azalıyorsa, burada düşünülmesi gereken ciddi bir sorun var demektir.

Ekonomi, rakamlarla değil; pazardaki poşetin doluluğuyla ölçülür. Vatandaşın alım gücü artmadıkça, yapılan zamlar kağıt üzerinde kalmaya mahkumdur.