“Elhasıl, itikad-ı küfriye, iki kısımdır:

Birisi: 

Hakaik-i İslâmiye’ye bakmıyor. Kendine mahsus yanlış bir tasdik 

ve bâtıl bir itikat ve hatâ bir kabuldür ve zâlim bir hükümdür. 

Bu kısım bahsimizden hariçtir. O bize karışmaz, biz de ona karışmayız.”

(7.şua, mukaddime)

Evvelâ ‘Hakaik-i İslâmiye’ nedir diye soracak olursak, 

Hakaik-i İslamiye (İslami hakikatler), 

Mürşidi Furkan-ı Hakim olan Kur’an-ı Azimüşşan…

Yolu; Müminlerin muallimi ve Nebisi olan Muhammed (a.s.v)’ın sünneti seniyye yolu…

Rehberleri, silsile-i aliye’nin icma-ı ümmet ve Kıyası fukuha da 

müceddid ve evliya olan asfiyalar demek olup,

İslâm dininin iman esasları, temel ahkâmı, ibadetlerin hikmetleri ve ahlak prensipleri gibi sarsılmaz gerçeklerin tamamını ifade eder. 

Burada bahsi geçen kimseler ise; 

Hayat tarzlarını tamamiyle benimsemiş, 

bunun dışında bir hakikat aramayan taassuba saplanmış insanlardır.. 

Bunlar, ölümü ve ötesini düşünmeden yaşamayı, zevk ve menfaatten başka 

her şeyi faydasız bulmayı hayatlarının değişmez prensibi kabul etmişlerdir

 “Allâh’ı unutan ve bu yüzden 

Allâh’ın da onlara kendilerini unutturduğu kimseler gibi olmayın. 

Onlar yoldan çıkan kimselerdir.” 

(el-Haşr, 19)

Ayet-i azime’si bunların dünya ve ahiret hallerini beyan eder.

Günlük hayatta böyle kimselerin sayısı çok fazladır… Her yerde karşılaşılabilir…

Eğer Allah’ın hidayeti nasip olursa bunların bazılarına emr-i maruf fayda verebilir, 

Mukni deliller neticesinde müsbet neticeler alınabilir…

Behlül Dânâ Hazretleri, 

yol üzerindeki bir vîrânenin yıkılmak üzere olan iyice eğilmiş duvarına bakıp 

âkıbetini tefekküre dalardı. 

Yine bir gün endişe ile bakarken duvar birden çöküverdi. 

Behlül Dânâ Hazretleri’nin yüzünü bir sürur ifâdesi kapladı. 

Onun bu sevincine mânâ veremeyen insanlar merakla sebebini sorduklarında:

“−Görmediniz mi, duvar meyilli olduğu tarafa yıkıldı!” dedi.

“−Peki bunda şaşılacak ne var?” dediklerinde ise şu hikmetli cevâbı verdi:

“−Mâdem dünyadaki her şey nihâyetinde meylettiği tarafa yıkılıyor, 

benim de meylim Hakk’a doğrudur, o hâlde ben de ölünce Hakk’a varırım. 

Ey ahâlî! Rükû ve secdelerimizle Hakk’a meylimizi artıralım ki, başka yönlere yıkılmayalım!..”,,

İşte bu hakikati Efendimiz (s.a.v) şöyle ferman edip, ümmetini ikâz eder;

“Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle dirilirsiniz!..” 

(Münâvî, Feyzü’l-Kadîr, V, 663)

Mahşerde haşrimiz de, manevi halimize göre haşrolur…